De titel De Mölle verwijst naar de molen van Bernard in Etten. Rond deze molen speelden veel van zijn verhalen zich af. In het eerste deel beschreef hij op levendige wijze allerlei markante personen uit Etten rond 1900. Namen als De Rooien Bouwman, Jan Holvast, Taarten Trien, De Snor en Poerlekwa komen daarin voorbij. Veel van zijn verhalen waren in zijn nalatenschap nog niet eerder in boekvorm verschenen. Daarom besloot de G.A. van der Lugt Stichting in 1995 een deel van dit materiaal te bundelen in De Mölle Vier. In de gerestaureerde molen van Etten werd in 1979, honderd jaar na zijn geboorte, een gedenkplaat opgehangen ter herinnering aan de schrijver.
Zijn liefde voor de geschiedenis en de natuur
Naast zijn werk als onderwijzer en schrijver had G.A. een grote belangstelling voor de geschiedenis van zijn omgeving. Hij was jarenlang bestuurslid van de Oudheidkundige Vereniging De Graafschap en regent van de Meester H.W. Heuvel Stichting. Ook de natuur lag hem na aan het hart. Hij was een groot liefhebber van bloemen en planten en noemde zichzelf graag 'bloomenklaos'. Zijn belangstelling voor cultuur, landschap, streektaal en monumenten zou uiteindelijk ook na zijn overlijden voortleven in de stichting die zijn naam draagt.
De G.A. van der Lugt Stichting
Gerhardus Albertus van der Lugt overleed in 1966 kinderloos. In zijn nalatenschap liet hij een bedrag van 3.800 gulden na. Dit geld vormde het startkapitaal van de naar hem genoemde G.A. van der Lugt Stichting. De stichting werd opgericht om het behoud van cultuur, landschap, streektaal en monumenten te bevorderen. Zij zet zich in voor bijzondere plekken en landschapselementen in de Achterhoek en omgeving. Op de bezittingenlijst staan zestien natuurterreinen met een gezamenlijke oppervlakte van ruim twintig hectare. Het gaat niet om grote percelen, maar om terreinen met een bijzondere landschappelijke of ecologische waarde. Daarnaast bezit de stichting een zeventiende-eeuwse korenspieker bij boerderij Kössink in de buurtschap Huppel bij Winterswijk.
Een van de belangrijke projecten van de stichting was de aankoop van de Ruitenburgerschans. Deze historische plek aan de Wooldseweg in Winterswijk werd aangewezen als beschermd archeologisch monument. Ook heeft de stichting bijgedragen aan het herstel van de fresco's in de Sint-Helenakerk in Aalten en aan het terugplaatsen van een tolboom bij boerderijmuseum De Lebbenbrugge in Borculo. Op deze manier wordt de liefde voor de streek en haar geschiedenis, die G.A. van der Lugt tijdens zijn leven zo sterk bezat, ook na zijn dood voortgezet.
Zijn familie en de tuinmanstraditie
De familie Van der Lugt kende ook een lange traditie van tuinlieden. G.A.'s grootvader, die eveneens Gerhardus Albertus heette, was tuinman op landgoed Kortenburg bij Wageningen. Hij was een zoon van Jan Gerrits van der Lugt en Catharina Ruitenberg, die uit Harderwijk afkomstig was. G.A.'s oom Barend (1835–1889) en zijn neef Gerhardus Albertus (1863–1932) werkten eveneens als tuinman. Zij waren beiden werkzaam op landgoed
Belmonte bij Wageningen. De grootvader van G.A. was twee keer getrouwd en kreeg uit beide huwelijken vier kinderen. Zijn zoons Barend en Gerhardus Albertus waren daardoor halfbroers. Hun zoons, de twee neven, verschilden ongeveer vijftien jaar in leeftijd. Het is goed mogelijk dat de twee neven elkaar af en toe bezochten. Ook binnen deze familietak kwam het onderwijs voor. Jan, de zoon van
Barend, was eveneens onderwijzer. G.A. had zelf een jongere zus, Gerdina Johanna, en een jongere broer, Wouter. Beiden overleden op hoge leeftijd in Renkum, bij Wageningen, en waren ongehuwd.
Herinnering aan een bijzonder mens
Gerhardus Albertus van der Lugt was een man met veel belangstelling voor de wereld om hem heen. Hij was onderwijzer, schrijver, liefhebber van de natuur en betrokken bij de geschiedenis van zijn streek. Met zijn verhalen onder de naam 'Oet Gelster' heeft hij het dialect en het dagelijkse leven van vroeger voor het nageslacht vastgelegd. Zijn boeken geven een beeld van de mensen, gebruiken en gebeurtenissen uit de Achterhoek en de Liemers. Zijn leven en werk worden blijvend herinnerd in de G.A. van der Lugtschool in Gelselaar, de boeken De Mölle en de stichting die zijn naam draagt. Zijn vrouw Cornelia Elisabeth en hij rusten samen op de oude begraafplaats Deugenweerd in Borculo.
'Tout passe, tout lasse, tout casse.'
(Alles gaat voorbij, alles gaat vervelen, alles gaat stuk.)
Niets is eeuwig.